Çin Maliye Bakanlığı, güneş enerjisi sektöründeki verimliliği artırmak ve kapasite fazlasını dengelemek amacıyla güneş hücreleri ve çeşitli batarya teknolojileri için yeni bir tüketim vergisi düzenlemesi getirdi. 1 Nisan 2027’de yürürlüğe girecek olan güneş hücresi vergisi, başlangıçta %2 olarak uygulanacak ve 2028 yılında %4’e çıkarılacak. Benzer bir vergilendirme süreci batarya ürünleri için de Eylül 2026’da başlayacak. Bu hamlenin, düşük kâr marjıyla çalışan üreticiler üzerindeki maliyet baskısını artırarak, sektördeki verimsiz tesislerin elenmesini ve daha rekabetçi bir üretim ortamının oluşmasını hızlandırması bekleniyor.
Söz konusu vergi düzenlemesi, Çin hükümetinin sektördeki aşırı kapasite sorununu çözme ve düşük değerli üretim genişlemesini durdurma stratejisinin bir parçası olarak öne çıkıyor. Halihazırda kâr marjları oldukça düşük olan veya zarar eden üreticiler için bu ek maliyet, eskiyen teknolojilerin piyasadan çekilmesini zorunlu kılabilir. Hükümet, bu adımla birlikte ileri teknolojiye sahip, yüksek verimli ürünlerin geliştirilmesini teşvik etmeyi hedefliyor.
Bu yeni vergi uygulaması, Temmuz ayı başında duyurulan ve 1 Ocak 2027’de yürürlüğe girecek olan enerji tüketimi ve verimlilik standartlarıyla da destekleniyor. Söz konusu standartlar, güneş enerjisi değer zincirindeki tüm üretim süreçlerini kapsayarak daha düşük enerji yoğunluğuna sahip ürünleri ön plana çıkarmayı amaçlıyor. Ancak sektör temsilcileri, bu düzenlemelerin aşırı kapasite sorununu kökten çözüp çözmeyeceği ve sürdürülebilir bir fiyatlandırma ortamı yaratıp yaratmayacağı konusunda farklı görüşlere sahip.
Çin güneş enerjisi sektörü, iki yılı aşkın süredir devam eden bir durgunluk dönemi yaşıyor. Daha önce gündeme gelen ve en büyük altı polisilikon üreticisinin kapasitelerinin bir kısmını devre dışı bırakmasını öngören 50 milyar Çin Yuanı değerindeki plan, tekel oluşturma riski taşıdığı gerekçesiyle Çin Piyasa Düzenleme Devlet İdaresi tarafından engellenmişti. Bu başarısız girişimin ardından hükümet, sektörü disipline etmek için vergi ve standartlar gibi daha geniş kapsamlı düzenleyici araçlara yönelmiş durumda.